Badanie DNA – dlaczego wykorzystywane jest w diagnostyce celiakii?
Aby wystąpiła celiakia, konieczne są gluten, czynnik aktywujący i konkretne geny. Na trwałą nietolerancję glutenu mogą zachorować więc jedynie te osoby, które mają predyspozycje genetyczne do zachorowania. Z tego powodu badanie DNA w kierunku celiakii jest bardzo pomocne w diagnostyce tej choroby. Co ważne, jest jedynym testem pozwalającym wykluczyć chorobę.
Spis treści
Badanie DNA – podłoże celiakii jest genetyczne
Jeśli u danej osoby są obecne określone geny, stwierdza się predyspozycje genetyczne do celiakii. Nie jest to jednak tożsame z tym, że choroba jest aktywna. Brak genów pozwala natomiast wykluczyć chorobę teraz i możliwość jej wystąpienia w przyszłości. Nie trzeba wykonywać kolejnych badań, a co ważne – badanie DNA jest jedynym umożliwiającym całkowite wykluczenie celiakii.
Badanie DNA – dobrze zrobić u krewnych pierwszego stopnia chorego na celiakię
Zgodnie z rekomendacjami Europejskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (ESPGHAN): badanie w kierunku celiakii warto przeprowadzić u bliskich krewnych chorej osoby. Chodzi przede wszystkim o rodziców, dzieci i rodzeństwo. A to dlatego, że celiakia jest chorobą dziedziczną, a więc geny z nią związane mogą zostać przekazane dzieciom.
Badanie DNA na celiakię – na czym polega?
Badane DNA na celiakię jest testem zwykle wykonywanym na podstawie wymazu z wewnętrznej strony policzka. Przed realizacją warto zobaczyć, czy test ma pełny zakres i obejmuje następujące haplotypy: DQ2.2 (DQA1*02, DQB1*02), HLA DQ2.5 (DQA1*05, DQB1*02), HLA DQ8 (DQA1*03, DQB1*03:02).